“Америка овози” ахборот Агентлиги (телерадиоси)нинг Ўзбекистондаги мухбири Навбаҳор Имомова билан суҳбат

“Америка овози” ахборот Агентлиги  (телерадиоси)нинг Ўзбекистондаги мухбири Навбаҳор Имомова билан суҳбат

М.Обидов: – Нега энди Америка Глобал медиа агентлиги маблағ ажратиб, Ўзбекистондаги журналист, блогерларни дата журналистика йўналишида малакасини оширяпти, яъни ўқитяпти. Бу Ўзбекистон – Америка муносабатларининг шу қадар чуқурлашувини кўрсатадими ёки Марказий Осиё, хусусан, Ўзбекистонга учта йирик давлатлар Америка, Хитой, Россиянинг таъсир доирасини кучайтиришга қаратилган глобал сиёсатнинг бир кўринишими?
Н.Имомова: – Ҳар иккиси. Бу ҳақида биз Вашингтон расмий идораларидан ҳар доим эшитиб келамиз. Ўзбекистон Марказий Осиёнинг юраги. Минтақадаги энг йирик медиабозор шу ерда. Энг йирик аудитория шу ерда ва бизга Ўзбекистонда бўлаётган барча жараёнлар жуда қизиқ. Айниқса, нима ўзгариб, нима ўзгармаётгани. Ҳар гал Ўзбекистонга келганимда шуларни таҳлил қиламан. Мен учун энг асосий, энг ишончли динамик манбалар, бу – оммавий ахборот воситалари. Улар билан доимий мулоқотдаман. Ўзбекистон Америка Қўшма Штатлари, унинг Глобал медиа агентлиги, “Америка овози” радиоси ва менга очилганидан сўнг журналистлар билан мулоқотда шундай хулосага келдимки, Ўзбекистонда оммавий ахборот воситалари ходимлари, журналистлар профессионал қўлловга муҳтож. Қолаверса, буни Ўзбекистон ҳукумати ҳам қувватлайди. Ўз навбатида, Америка Ўзбекистонда матбуот эркинлиги ва профессионал журналис-тиканинг ривожланишидан манфаатдор. Демак, бу ўзаро манфаатларга асосланган ҳамкорликнинг бир кўриниши. Журналист иқтисодиётни ёрита олса, у ҳар нарсани ёрита олади. Медиа эркинлик ҳам, инсон ҳуқуқлари ҳам иқтисодиёт билан боғлиқ. Тошкентдаги ҳамкасбларим буни кечиришар, Фарғонада журналистлар ниҳоятда дадил. Уларда кўникмалар етишмаса-да, ихлос ва хоҳиш бор. Агарда хоҳиш бўлса, албатта, олдинга интилиш мумкин. Лекин шу билан бирга, журналистларнинг ўзларига нисбатан ишончи паст ва бу албатта ўша ўтган ўттиз йилги тарихга ва жуда кўплаб ижтимоий омилларга бориб тақалади.
Биринчидан, журналистика яхши ўргатилмаган. Журналистика нима эканлигини ҳамиша давлат ҳал қилган. Керак информация нима эканлигини ҳукумат айтган. Ҳозирда журналистлар мана шу қолипдан чиқишга ҳаракат қилишяпти. Ўзлари ўз соҳасининг авторитети бўлишга ҳаракат қилишяпти. Албатта, бу ҳукуматга таҳдид эмас. Буни тушуна бошлаган раҳбарият шунинг учун ҳам тренингларга йўл беряпти.

Ўзбекистонда журналистлар қанчалик профессионал бўлса, давлат ҳам шундан фойда кўради. Журналистлар ишончли маълумотлар беришида, биринчи навбатда, тизимнинг ўзи манфаатдор. Тўғрироғи, ҳукуматнинг сиёсатини тўғри тушунтиришади. Мана шу ўзига хос профессионал муроса ва мулоқот шаклланишни бошлади. Биз тренингларда Уолл Стритда ишлаётган ўзбекистонликлар билан суҳбат қилдик. “The New York times”, “NBC” каналидаги дата журналистика бўйича ишлайдиган журналистлар қатнашди. Жаҳон банки, халқаро молиявий институтларнинг вакиллари бемалол гаплашишяпти.
Ўзбекистонда дата журналистика нима дегани? Бу – иқ-тисодиётни яхшироқ тушунтириш, бизнесни яхшироқ тушунтириш, катта кўламдаги кўрсаткичларни, информацияларни таҳлил қилиш. Яъни, биз ҳақиқатда журналистларнинг ўз ишини яна ҳам дадилроқ ва чуқурроқ қилишига ёрдамлашяпмиз.
М.Обидов: – Уч йилдан буён Ўзбекистонга эркин келиб кетяпсиз. Аккредитациядан ўтгансиз. Мухбир сифатида исталган одам билан учрашиб, гаплашяпсиз, ёритяпсиз. Айтингчи, Президент Мирзиёев ўтказаётган ислоҳотлар ичида энг муваффақиятлиси қайси бири деб ҳисоблайсиз?
Н.Имомова: – Ўзбекистоннинг дунёга очилгани, яъни бугун халқаро ҳамжамият Ўзбекистон билан ҳар қандай мавзуда бемалол гаплашишига ишонади ва буни амалга оширмоқда. Илгари Ўзбекистон шу қадар ёпилиб кетгандики, ҳатто оддий мавзуларни ва масалаларни муҳокама қилиш энг юқори даражада ҳам бош оғриққа, зиддиятларга айланган эди. Мен буни узоқ йиллар Вашингтондан туриб кузатганман. Ўзбекистон Америка, Европа Иттифоқи билан ҳамкорлик қилар, лекин жуда тор йўналишда эди. Ҳозир, масалан, агар дунёга Вашингтондан қарасак, Марказий Осиё билан боғлиқ нимаики мавзу кўтарилса, Ўзбекистон ҳақида гап кетади. Яъни, Ўзбекистон ҳақиқатда минтақада энг фаол, динамик тизим ва жамият сифатида майдонга чиқишга ҳаракат қилмоқда. Лекин бунинг иккинчи томони бор. Сиз қанчалик кўп ваъда берсангиз, қанчалик кўп интилсангиз, сиздан шунчалик кўп нарса кутилади. Ҳар сафар Ғарбда Ўзбекистон мақталганида, Ўзбекистондаги озми-кўпми ўзгаришлар тан олинганида, бу ўзига хос Тошкентга босим ҳамдир. “Биз сиздан янаям кўпроқ қадамлар кутяпмиз. Янаям қаттиқроқ ҳаракат қилинг” дейишади.
Ўзбекистондаги ўзгармаётган ҳолатлардан, яъни коррупцияга қарши курашиш, банк тизимини ислоҳ қилиш узоқ вақт олади. Ўзбекистон ўзи берган ваъдаларида тура олиши керак. Ўзбекистонда агентликлар, вазирликлар пайдо бўлиб, бошқалари йўқ бўлганида давомийлик бўлиши керак. Яъни, бу агентлик кетди, бунинг учун биз жавоб бера олмаймиз деган баҳона ўтмайди энди Ўзбекистонга. Ўзбекистондан одамлар систематик ўзгаришлар кутяпти. Ва мен ҳукумат билан мулоқотларимда ўша ўзгаришга янгилик сифатида қарайман. Бир нечта мақолам чиқди, инглиз тилида. Шуларнинг бири Ўзбекистондаги ислоҳотларнинг суръати ҳақида ва унда бу суръатни Ўзбекистон ҳукумати вакиллари, парламент аъзолари тушунтириб беришяпти. Бу мақолам чиққанида унга кўплаб Ғарб таҳлилчиларининг шарҳи шу бўлдики, қойил, биз ҳамиша Ўзбекистондаги ислоҳот жараёнларини Ғарбдаги экспертлар таҳлилида кўрар эдик ёки мустақил экспертлар таҳлилида. Лекин бизга ҳозир бу суръат, бу кўлам қанчалик секин ёки муаммоли эканини Сенат раиси тушунтиряпти. Инвестициялар ва ташқи савдо вазирлиги тушунтиряпти. Ўзбекистондаги муаммоларнинг қанчалик мураккаб эканини, нима ишлар қилиниб, қилинмаётганини ҳукуматнинг ўзи ҳам тан оляпти. Лекин беш йил олдин менга Сенат раиси ёки Ташқи ишлар вазирлиги вазирликнинг ўзида ўтириб, ҳеч қачон тушунтириб беришмасди. Ёки Инновация вазирининг ўзи бизда олимлар етишмайди, биз билимга асосланган иқтисод яратмоқчимиз, бизга ёрдам керак, деб айтмас эди. Коррупцияга қарши кураш агентлиги раҳбари Акмал Бурҳонов айтяпти, биз шу қадар коррупцияга ботиб кетганмизки, биздан мўъжиза кутманг, яъни коррупцияга қарши кураш ҳар бир инсоннинг ўз ҳиссасини талаб қилади деб.
Мен Ўзбекистонга келганимда манзарани ҳеч қачон оқ ва қорага ажратишни хоҳламайман. Мен учун энг қизиғи орадаги кулранг, энг мураккаб динамика ҳам ўша ерда. Мана шуниси билан қизиқ ҳозирги Ўзбекистон. Умид қиламанки, Ўзбекистон мана шу йўналишда давом этади.
М.Обидов: – Сиз ҳозир ҳукумат аъзолари, депутатлар, парламентдаги амалдорларнинг сиёсий фаоллигини алоҳида таъкидлаб ўтдингиз ва бу ҳол жаҳон ҳамжамияти томонидан ҳам эътироф этилаётганлигини айтиб ўтдингиз. Сиёсий таҳлилчи сифатида сизнинг фикрингиз биз учун жуда қизиқ. Масалан, партия тузмоқчи бўлган Оллоқулов, ўзини “Эрк” партияси вакилиман деб эълон қилган Отажоновларнинг уйларига бир гуруҳ одамлар боришди. Хўш, айтингчи, бу ҳозир сиз айтган ҳукумат аъзолари, парламент аъзоларидаги фаолликнинг давоми, яъни аҳолининг сиёсий фаоллигими?
Н.Имомова: – Биласизми, очиқлик нисбатан бўлса ҳам қизиқ нарса. У ҳаммага куч беради. Яъни, бирор бир жамият ҳеч қачон яхши ва эзгу ниятли инсонлардангина иборат эмас. Ҳар қандай имкониятдан ҳамма ўз манфаатлари йўлида фойдаланиши мумкин ва улар бунга ҳақли, агарда қонунни бузмаса, тўғрими? Мен Хидирназар Оллоқулов билан Тошкентнинг марказида очиқ тарзда, паркда ўтириб, уч ярим соат суҳбатлашдим. Ҳеч ким бизга халақит бергани йўқ. Ҳокимиятга интилаётган, сиёсий партия тузиб, бугунги тузумни ўзгартираман, ҳозирги ҳукумат иш бермаяпти, самара бермаяпти деб ўтирган одамни нима учун шу ишларни қилмоқчи экани ҳақида саволга тутдим. Олдин бунақаси бўлмаган. Олдин биз Ўзбекистондан чиқиб кетган, бирор бир мамлакатга бориб сиёсий бошпана сўраган, яъни бевосита боғлиқлиги қолмаган одамлар билан гаплашардик. Бўлиб ўтган воқеалар ҳақида гаплашардик. Лекин бу Ўзбекистонни ўзгартириш учун ўз дастуримизга эгамиз деган одам билан гаплашдим. Бу, масалан, умуман олганда, ўзига хос бир соғломликдан дарак беради. Оллоқуловга жуда кўплаб саволлар бердим, сизнинг нимангиз янги, сиз нимани ўзгартирмоқчисиз, Ўзбекистонни сизга ўхшаганлар бошқармоқда, деб роса тергадим.
М.Обидов: – Гендер тенглик ҳақида ҳам гапирибсизда.
Н.Имомова: – Албатта. У киши босиқлик билан жавоб берди. Ҳар қандай сиёсатга интилган одам учун синов керак. Буни, масалан ўзим журналист сифатида ижобий баҳолайман. Бошқа томондан, энди популизм деган нарса бор. Ўша имкониятлардан фойдаланиб, ўзини танитиб қўйишни, ўзининг ғоя ва фикрларини тарғиб қилишни хоҳлайдиган қатлам ҳамиша бўлади. Бу ҳар қандай жамиятда бор. Ўзбекистонда кўп нарса бизнинг кўзимизга, умуман ичкарида ўтирганларнинг кўзига ваҳимали кўринади. Чунки бунақаси олдин бўлмаган!
М.Обидов: – Балки бўлгандир, лекин бу ҳақида ахборот тарқамагандир?
Н.Имомова: – Бундай ахборот бўлганда ҳам, масалан уларни руҳан носоғлом деб касалхоналарга тиқиб қўйган пайтларини кўрганмиз… Сиёсатга интилган, фаол бўлишга ҳаракат қилган одамлар энг ақлли, энг профессионал, энг виждонли бўлиши керак деган қоида йўқ бу дунёда. Сиёсатга одамларни олиб келадиган нарса норозилик ҳисси. Яъни, инсон шу даражада бе-зовта бўлиши керакки, сиз сиёсат орқали ўзгариш қилмоқчисиз. Бу кўплаб етук жамиятларда нормал, табиий қабул қилинади. Яъни, сиёсатга одамлар адолат излаб, топа олмаганлиги учун боради. Ўзбекистонликларнинг ҳам бунга ҳаққи бор. Фақат қонунлар доирасида ҳаракат қилиш лозим. Бақироқ, жанжалкаш одамлар бўлади, ҳар қандай жамиятда. Ўзбекистонда ҳам улар бўлган. Айтмоқчиманки, мен учун журналист сифатида ҳам, ташқаридан келиб шу жараёнларни кузатаётган бир мутахассис сифатида ҳам бу – Ўзбекистондаги бошқа муаммолар билан қиёслайдиган бўлсак, у қадар жиддий масала эмас, очиғи.
М.Обидов: – Сиз Ўзбекистоннинг имижи ҳақида гапирдингиз, Ўзбекистоннинг Марказий Осиёда тутган ўрни ҳақида алоҳида таъкидлаб ўтдингиз. Дарҳақиқат, Ўзбекистонга дунё ҳамжамиятининг, айниқса, учта йирик мамлакатларнинг эътибори ортиб бораётгандек. Масалан, Хитой инвестициялар киритиш миқдорини жуда тез ошириб боряпти. Россия турли гуманитар соҳаларда Ўзбекистонга кириб келиш ҳаракатини қиляпти. Яқиндан мингдан ортиқ рус тили ўқитувчилари Ўзбекистонга келиб, беғараз ишлашяпти. Ёки сиз яшайдиган, ишлайдиган оммавий ахборот воситаси жойлашган Америка Қўшма Штатлари Афғонистондан қўшинларини олиб чиқиб, Ўзбекистонда жойлаштириш нияти ҳам борлигини оммавий ахборот воситаларига сиздирди. Хўш, айтингчи, Америка Қўшма Штатлари Афғонистондан ўзининг қуролли кучларини олиб чиқиб, Ўзбекистонда яна қайтадан ҳарбий базасини очиши қанчалик ҳақиқатга яқин?
Н.Имомова: – Ўзбекистон қонунлари мамлакат ҳудудида хорижий аскарларни жойлаштиришни ман этади. Буни Қўшма Штатлар жуда яхши билади. Яъни, Қўшма Штатлар келиб, қонунингизни бузинг, деган таклиф бермайди ҳеч қачон. Пентагон буни бизга ҳам айтди. Мен ўзим ҳам бу жараёнларни ёритяпман. Яқин Шарқ ва Марказий Осиёдаги ҳарбий миссиялар билан шуғулланадиган қўмондонлик билдирдикки, биз Марказий Осиё давлатлари билан гаплашяпмиз. Америка жуда қийин бир аҳволда. Ҳақиқатда Марказий Осиёда дейлик, ўша терроризмга қарши кураш воситаларини жойлаштирмоқчи бўлса, ёки вақти-вақти билан фойдаланиб турмоқчи бўлса, контртерроризм жуда катта бир тушунча. Унинг ичида разведка, разведка билан боғлиқ технологиялар, жанговар самолётлар ва дронлар ҳақида гап кетяпти, бу давлатлар билан чуқур музокаралар олиб бориш керак. Ҳаво ҳудудларини очиб берадими, улар қаерларда бўлади? Қандай шартлар асосида бўлади? Лекин база деган сўзни жуда камдан-кам ишлатишяпти. Яъни, база бўлмаслиги мумкин. Вақти-вақти билан зарур бўлганида мана шу давлатларнинг мавжуд бўлган стратегик объектларидан Қўшма Штатлар фойдаланиши мумкин. Бу, эса ўша «ўйин» қоидаларини белгилаб олишни талаб қилади.
М.Обидов: – Бу Ўзбекистон учун керакми ва нима бера олади сизнинг фикрингизча?
Н.Имомова: – Очиғи, бундай масалаларда фикр билдиришни, тахминга берилишни хоҳламайман. Журналист сифатида бунга ҳаққим йўқ. Лекин таҳлил қиладиган бўлсак, шу пайтгача Марказий Осиё ва Қўшма Штатлар орасидаги ҳарбий ҳамкорлик регионга, хусусан, Ўзбекистонга нима берди, дейдиган бўлсак, 2001 йилда, ўша 11 сентябрь воқеаларидан кейин Ўзбекистон билан шундай бир ҳамкорлик бошланганди. 2005 йилда Қарши, Хонободдаги ҳарбий база ёпилиб кетганидан кейин жуда бир зиддиятли вазият бўлган. Шундан кейин ҳам Ўзбекистон билан ҳарбий ҳамкорлик давом этган. Чунки Афғонистонга ноҳарбий юк шимолдан кириб келган. Шимолий таъминот тизими барча Марказий Осиё давлатларини қоплаган эди ва бунда Ўзбекистон жуда ҳам муҳим роль ўйнаган.
М.Обидов: – Мен хизмат юзасидан бир неча бор Афғонистон Республикасида бўлганман. Ҳатто, ўша сиз айтган 11 сентябрь воқеаларидан кейин Америка бомбалар ташлаб, ҳарбий амалиётлар ўтказаётганда ҳам у ерда бўлдим. Генерал Дўстумнинг ҳимоясида ўша ердан бир қанча муддат репортажлар ҳам бериб туришга тўғри келди. Толибонлар ҳаракати жуда мураккаб ҳали. Уларнинг бир сиёсатда қатъий туриши ва ўзининг берган ваъдаларига риоя қилишига ишониш жуда қийин. Менимча бу мураккаб масала. Ўзбекистон ҳукумати атрофлича кўриб, ўрганиб чиқиб кейин бир хулосага келса керак.
Н.Имомова: – Ўзбекистон дипломатиясининг кучли бир жиҳати, буни Ғарб сиёсатдонлари ҳам очиқ тан олишади, у ўз манфаатларини кўзлаб қўйган. Яъни, Толибон билан бевосита мулоқот мавжуд. Толибон билан орада ишонч бор. Толибон қўшнилар билан зиддиятга боришни хоҳламайди. Толибон Ўзбекистонга берган ваъдаларини буза олмайди. Чунки ўз имкониятларини бой берган бўлади.
М.Обидов: – Суҳбатимиз давомида коррупция сўзини қайта-қайта тилга олдингиз. Дарҳақиқат, коррупция тўрга ўхшаган мураккабки, унинг формуласини тасаввур қила олмайсан киши. Ўзбекистонда баъзилар коррупцияга қарши курашиш учун жазони оғирлаштириш керак, деган фикр тарафдори. Иккинчи фикр ҳам бор. Халқнинг маънавияти, онги орқали жиноятга нисбатан унинг муносабатини ўзгартириш керак дейишади.
Н.Имомова: – Масалан, Европа давлатлари, Қўшма Штатлар ёки Канадада биринчи навбатда, коррупция нима эканлиги, юлғичлик, молиявий очкўзлик, ўғрилик, бировнинг ҳаққига кўз олайтирмаслик, қонунни бузмаслик боғча ёшидан ўргатилади. Яъни, у сизнинг менталитетингизнинг бир қисмига айланади.
Ошкораликни, шаффофликни таъминлаш, масъулиятли бошқарувни йўлга қўйиш ҳам муҳим. Коррупцияга қарши кураш агентлиги олға сураётган қонун лойиҳаларидан бири, бу – мансабдорларнинг молиявий ахборотини, ҳисоботини очиқ-ойдин кўрсатиш. Яъни, ким қанча маош олади, қанча солиқ тўлайди? Қанча хусусий мулкка эга? Қандай бизнеси бор? Буларни очиб бериш Ўзбекистон учун жуда муҳим синов бўлади. Аммо ҳамма мансабдорлар ҳам буни хоҳламайди.
Айни дамда, биринчи навбатда, оммавий ахборот воситаларига коррупцияни ёритиш учун кенгроқ имкониятлар бериш ва ҳукумат бу жараёнларга аралашмаслиги керак. Майли журналистлар хато қилаётган бўлиши мумкин. Улар этикани бузаётган бўлишлари мумкин. Лекин журналистларнинг ҳам бу жараёнларни ёритишга, ўрганишга ҳаққи бор. Яъни, журналистларнинг ҳам хато қилишга ҳаққи бор. Яна бир муҳим масала, Ўзбекистонда ОАВ воситалари ва уларнинг фаолияти ҳам мана шу коррупцион системанинг бир қисми. Яъни, ОАВ воситалари, биринчи навбатда, ўзларини коррупциядан тозалашлари керак. Ҳаммаси бир-бирига боғлиқ.
М.Обидов: – Айнан Президент Мирзиёев даврида, яъни шу сўнгги йилларда янги, биз учун илгари маълум бўлмаган блогер деган тушунча пайдо бўлди. Улар ўзларини “халқ ҳимоячиси” дея чиқишади, адолатни йўлга қўйишимиз керак деб иддао қилишади. Умуман, блогер деган тушунчага сиз қандай таъриф берган бўлардингиз?
Н.Имомова: – Блогерлар жамоатчи фаоллар. Улар қанчалик иддао қилишмасин, халқ номидан гапиряпман деб, улар муайян қатламлар, гуруҳлар, тоифадаги одамлардан чиққан фаоллар. Блогерлар холис бўлиши шарт эмас. Бу улардан кутилмайди. Улар ўзига хос тарғиботчилар, ижтимоий-сиёсий шарҳловчилар ҳам бўлиши мумкин. Лекин блогерман деб чиқишнинг ўзигина етмайди. Улар журналистлар сингари ишонч қозона олиши керак. Блогер кўплаб жамиятда охирги ўттиз-қирқ йил ичида қўлланилган термин. Ҳозир Ўзбекистонда кўплаб блогерлар аслида ўзларини сиёсатчилардек тутишади. Яъни, улар информациялар бермайди, балки бу оқ, бу қора, бу менга ёқади, бу менга ёқмайди, бу одамга эргашинг, бу одамга эргашманг, дейди. Яъни, қайсидир даражадаги огоҳлантирувчилар, ўт ўчирувчилар ролига кирган. “Ҳукм чиқарувчилар”, албатта “прокурорлар”и бор улар орасида. Оддий қилиб айтганда, “разборшиклар” деб ҳазиллашаман. Лекин, биласизми нима учун улар фаоллашди. Нима учун одамлар уларни тинглаяпти. Уларга талаб бор. Тоқат қиласиз уларга ҳам. Улар ҳам шу жамиятнинг овозлари. Шунингдек, жамоатчилик уларни ҳам элакдан ўтказиш эркинлигига эга. Яна қизиғи, кўплаб мутахассислар қулай бўлганда журналист шляпасини кийишяпти, қулай бўлганда блогерлик ва қулай бўлганда улар бошқа идораларда ҳам ишлашади, ҳатто давлат идораларида ҳам. Мен нега боя коррупция ва медиани боғладим. Манфаатлар тўқнашуви ҳали деярли илдиз отмаган тушунча. Яъни, журналист журналистика билангина шуғулланиши керак. Сиз давлат идорасида ишлай олмайсиз. Блогерлар ҳам шундай. Агар мен давлат идорасида раҳбар бўлганимда блогерлар қўл остимда ишлашини хоҳламаган бўлардим.
М.Обидов: – Навбаҳор Имомова ким ўзи? Америка фуқароси, дунёнинг энг етакчи ахборот агентлигининг Ўзбекистондаги мухбири бўлгунча у қандай ҳаёт йўлини босиб ўтган? Унинг ҳаётий шиорлари нималардан иборат?
Н.Имомова: – Мен болалигимдан сиёсатни жудаям яхши кўрганман, жудаям қизиққанман. Ҳатто мактабга бормаган пайтимданоқ янгилик мен учун ҳамиша қудрат сифатида туюлган. Яъни, сиз инсон сифатида қанчалик кўп билсангиз, шунчалик кўп таъсир кучига эгасиз деб ва мана шундай бир ўзига хос фалсафа билан катта бўлганман.
Катта оилада улғайганман. Оддий қишлоқда. Тошкент вилояти, Бўстонлиқ туманининг Тошқўрғон деган қишлоғида. Отам зиёли инсон бўлганлар. Далада катта бўлганмиз. Фақат дала ишлари билан, ёки уй-рўзғор ишлари билан шуғулланганмиз ё ўқиганмиз. Яъни, ҳаётимиз мана шу икки нарсадан иборат бўлган ва улғаяётганимда ё дипломат бўламан, ё адвокат бўламан, ё журналист бўламан, дер эдим. Ҳиндистонда ўқидим, бакалаврликка. Қўшма Штатларга йигирма икки йил олдин бордим, журналистика ва сиёсий бошқарувга ўқидим. Тўрт йил олдин Гарвард университетининг сиёсий бошқарув ва лидерлик йўналишида тугалладим. Лекин журналистикадаман ҳамон. Чунки юрагим шу соҳада. Журналистика шунақа бир жозибадор соҳаки, мен учун бу, биласизми, энг эркин, ҳеч ким хоҳласа ҳам бошқара олмайдиган соҳалардан. Майли, одамлар ўйласин, журналистларни бошқаряпмиз деб. Ўзларини алдашаётган бўлади. Мен айтган бўлардим, энг ёпиқ жамиятларда ҳам журналистни бошқаряпмиз десангиз хато қиласиз. Журналист сиз хоҳлаган гапни айтаётган бўлиши мумкин. Уни бунга мажбур қилаётган бўлишингиз мумкин. Лекин ич-ичидан бу инсон сиздан маънавий жиҳатдан йироқ. Журналистика мен учун ҳақиқатда энг қудратли соҳа. Журналист агар ҳақиқатда ўз касбининг аҳамиятини билса, ҳеч кимга зарар етказмайдиган томон. Чунки у ҳамманинг манфаати учун хизмат қилади. Биз ҳеч кимга душман эмасмиз. Шуни давлат ҳам, одамлар ҳам билиши керак. Бизнес манфаатлар ҳам тушуниши керак. Агар дунё тажрибасига қарасангиз, йирик-йирик муаммоларни олиб чиқиб ечимларини топиб беришга туртки берадиганлар булар – журналистлар. Журналистика қанчалик ривожланса, жамият шунчалик мустаҳкам бўлади.